Iconische Champagnemagazijnen van Mumm Pommery

Reims ziet er tamelijk gewoon uit als je uitstapt op het centraal station, maar de echte stad bevindt zich dertig meter onder het plaveisel. Daaronder rusten miljoenen stoffige flessen in vochtige Romeinse groeven die zelfs in augustus koel blijven. Als je een dag wilt besteden aan het verkennen van deze kelders, dan bieden Mumm- en Pommery-champagnetoer je twee compleet verschillende inkijkjes in hoe mousserende wijn deze hoek van Frankrijk vormgaf.

Het ene huis opereert met strakke, stille efficiëntie vlakbij het stadscentrum, terwijl het andere zich uitstrekt over een heuveltop als een excentrieke blauwe Victoriaanse vesting volgestouwd met moderne kunst. Beide bezoeken tonen je het beste van de streek: de technische precisie achter een wereldmerk, gevolgd door de grandioze theatrale ambitie van een negentiende-eeuwse weduwe die de manier waarop de wereld wijn drinkt voorgoed veranderde.

De Romeinse krijtgroeven onder Reims

De grond onder Reims is hol. Gallo-Romeinen uit de tweede eeuw groeven in het zachte kalksteen om bouwstenen te winnen voor stadsmuren en villa’s, waarbij ze belvormige holtes creëerden die crayères worden genoemd. Centuries later ontdekten wijnmakers dat deze vochtige schachten een stabiele temperatuur van ongeveer 10 graden Celsius met hoge luchtvochtigheid behielden. Het bleek de perfecte omgeving om mousserende wijn te laten gisten en rijpen zonder dat deze bedierf.

De eerste keer dat je deze tunnels betreedt, voelt het licht desoriënterend. De geur slaat je meteen in het gezicht: een aardse mix van nat krijt, oud hout en gistende gisting. Je voetstappen echoën door gangen die eindeloos lijken te lopen, met zwarte schimmel die de wanden bedekt waar de lucht het vochtigst blijft. Arbeiders brachten hier hun hele volwassen leven door in deze eeuwige kou, terwijl ze zware houten karren voortduwden en flessen met de hand draaiden in bijna volslagen duisternis.

Ongeveer 250 kilometer aan deze kelders doorkruist de stad. Tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen artillerie Reims voor tachtig procent verwoestte, zochten duizenden inwoners hun toevlucht in de grotten. Ze richtten er ziekenhuizen, scholen en slaapzalen in, naast gestapelde flessen oude wijn. Je kunt nog steeds handgravures van soldaten en burgers ontdekken die in de zachte rotswanden zijn gekrast.

Binnen Maison Pommery: Kunst, drama en mevrouw Pommery

Pommery doet niet aan half werk. Als je aankomt op de heuvel van Saint-Nicaise word je begroet door een reusachtig kasteel in vale blauwe en terracottakleurige tinten, omringd door verzorgde gazons en grindpaden. Jeanne Alexandrine Louise Pommery nam in 1858 de leiding over het bedrijf na de dood van haar man en besloot van het landgoed een architectonisch statement te maken dat welgestelde Engelse kopers zou verblinden.

Om Pommery goed te bezoeken, moet je de monumentale trap trotseren. Een brede trap van 116 stenen treden daalt loodrecht af in het donker. Staand bovenaan, kijkend naar de verlichte schacht, wordt meteen de immense schaal van de kelder zichtbaar. Mevrouw Pommery huurde mijnwerkers in om 120 afzonderlijke Romeinse krijtgroeven met elkaar te verbinden, waardoor een ondergronds netwerk van 18 kilometer ontstond dat op zijn hoogtepunt twintig miljoen flessen kon herbergen.

Ze gaf ook de beeldhouwer Gustave Navlet de opdracht om enorme bas-reliëfs rechtstreeks in de krijtwanden uit te houwen. Zijn sculptuur van Silenus, de metgezel van Bacchus, strekt zich nog steeds uit over een 30 voet hoge muur, uitgehakt in de ruwe steen onder zwak gaslicht in de jaren 1880. Tegenwoordig gebruikt het landgoed de ondergrondse grotten als een ondergronds hedendaags kunstmuseum, bekend als de Experience Pommery-tentoonstelling. Sommige bezoekers vinden de neoninstallaties en surrealistische beelden storend binnen een historische kelder, maar eerlijk gezegd zou mevrouw Pommery waarschijnlijk dol zijn geweest op de spektakel.

Ze was niet alleen een vernieuwer aan de oppervlakte, maar ook in de wijngaard. In de negentiende eeuw was champagne dik, stroperig en zoet, vaak geserveerd bij het dessert. In 1874 voorzag ze dat de smaak van Victoriaans Groot-Brittannië veranderde en produceerde ze Pommery Nature, de eerste commercieel succesvolle brut-champagne. Ze haalde de zware suiker toevoeging weg en liet de droge zuurgraad van de druiven schitteren. De gok slaagde, en het veranderde voorgoed de manier waarop de hele streek wijn maakte.

G.H. Mumm: Rode linten en ondergrondse precisie

Maison Mumm ligt aan de andere kant van de stad, verscholen in een onopvallende woonwijk op ongeveer tien minuten lopen ten noorden van het treinstation. Je loopt door een moderne binnenplaats naar een bezoekerscentrum dat veel gestroomlijnder aanvoelt dan Pommery. Mumm werd in 1827 opgericht door drie Duitse broers, Philipp, Gotthilf en Jacobus Mumm, samen met Friedrich Giesler, afkomstig uit een familie van wijnhandelaren uit de Rijnvallei.

De tour hier richt zich sterk op de ambacht en mechanica van wijnmaken. Hun kelder beslaat 25 kilometer, hoewel bezoekers een zorgvuldig samengestelde route door verschillende actieve werkruimtes lopen. Je ziet enorme eiken vaten, rijen traditionele pupitres waar flessen ooit met de hand gerideld werden, en lange gangen vernoemd naar historische klanten en keldermeesters die het merk vormgaven. Het voelt meer als een operationele productiefaciliteit dan als een kunstgalerij, wat aansluit bij reizigers die de chemie van de tweede gisting willen begrijpen.

De gids vertelt je het verhaal van de Cordon Rouge, het rode zijden lint dat nog steeds elk standaard Mumm-flesje siert. Georges Hermann Mumm creëerde het in 1876, geïnspireerd door het lint van het Legioen van Eer om zijn prestigieuze cuvées voor aristocratische klanten te markeren. Het werd een wereldwijd herkenbaar merkkenmerk en maakte Mumm uit tot een van de grootste huizen ter wereld.

De proefruimte aan het einde van de kelderwand is helder en minimalistisch. Proef je Grand Cordon naast een vintage uitgave of hun blanc de blancs, dan proef je duidelijk hoe pinot noir de stijl van het huis domineert. De wijnen tonen een scherpe structuur, frisse groene appel en brioche-tonen die merkbaar verschillen van de rondere, chardonnay-gedreven profielen die je aan de andere kant van de stad tegenkomt.

Mumm en Pommery naast elkaar vergelijken

De keuze tussen deze twee kelders hangt volledig af van wat voor soort reiziger je bent. Pommery is groots, dramatisch, licht excentriek en visueel overweldigend. Mumm is gedisciplineerd, historisch, informatief en makkelijk te bereiken vanaf het stadscentrum. Veel mensen proberen beide op één dag te bezoeken, wat prima te doen is als je je reserveringen goed plant.

Om je te helpen beslissen welke het beste bij je schema past, volgt hier hoe de twee bezoeken zich tegen elkaar verhouden:

Als je maar tijd hebt voor één stop tijdens een korte middagtocht, dan bespaart Mumm je taxikosten en houdt het je dicht bij het centrum. Als je ondergrondse schaal en de Romeinse crayères in hun volle glorie wilt zien, dan wint Pommery op puur visueel vlak.

Mumm- en Pommery-champagnetoer op één dag plannen

Beide huizen op dezelfde dag bezoeken vereist een vroege start. Ze liggen ongeveer drie kilometer uit elkaar, aan weerszijden van de stad. Wandelen tussen beide duurt ongeveer 40 minuten, rechtstreeks langs de Kathedraal van Notre-Dame de Reims, waar Franse koningen meer dan acht eeuwen werden gekroond. Die wandeling is eigenlijk een mooie manier om tussen de proeverijen even op adem te komen.

Houd deze praktische logistiek in gedachten bij het plannen van je schema:

• Ochtendreservering: reserveer Mumm voor 10:00 of 10:30, zodat je na de ochtendtrein uit Parijs ruim de tijd hebt.
• Lunchpauze: plan twee uur tussen de bezoeken in, zodat je kunt eten rondom de Place Drouet d'Erlon of bij de kathedraal.
• Namiddagreservering: reserveer Pommery voor 14:30 of 15:00, zodat je rustig kunt wandelen of een goedkope taxi van 9 euro kunt nemen voor de rit de heuvel op.
• Vroeg boeken: koop minimaal drie weken van tevoren tickets tijdens piekmaanden, want weekend-tijdsloten in het Engels raken snel vol.

Na afloop van je middagtour bij Pommery kun je ook makkelijk doorlopen naar naburige huizen zoals Veuve Clicquot of Taittinger. De heuvel van Saint-Nicaise zit vol met wijnkelders, maar probeer niet drie ondergrondse tours in twaalf uur te doen – dat verdooft je smaakpapillen en put je benen uit. Twee huizen op één dag is de zoete spot. Je proeft genoeg wijn om de stijlen te vergelijken zonder overspoeld te worden door identieke uitleg over dégorgement en dosage.

Veelgestelde vragen over Mumm- en Pommery-champagnetoer

Mijn mening

Champagne proeven in chique Parijse bars komt nooit in de buurt van het gevoel om twintig meter onder de grond te staan, waar de flessen jarenlang in stilte hebben gerijpt. Beide bezoeken aan Mumm en Pommery geven je het complete verhaal van de champagnemaking in Reims – van de commerciële discipline van negentiende-eeuwse pioniers tot de excentrieke genialiteit van mevrouw Pommery, die kunstzalen uit de Romeinse steen hakte. Plan je tours, neem een warme jas mee en zorg dat er wat ruimte overblijft in je koffer voor een paar flessen om mee naar huis te nemen.

Lees meer over champagne tours from paris.